Βρισκεστε εδω : ΑΡΧΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ Απόφαση Δικαστηρίου Ε.Ε.

Απόφαση Δικαστηρίου Ε.Ε.

ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εκδόθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2016 η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί των προδικαστικών ερωτημάτων που είχε απευθύνει το ΣτΕ, σχετικά με την συμβατότητα της Εθνικής Νομοθεσίας για τον έλεγχο των ομαδικών απολύσεων προς το Δίκαιο της Ένωσης, μετά από αίτηση που είχε καταθέσει η τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ με αφορμή την μη έγκριση του σχεδίου των ομαδικών απολύσεων τον Απρίλιο του 2013 από τον τότε Υπουργό Εργασίας.
H απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά τις όποιες δικαιολογημένες αντιρρήσεις ή επιφυλάξεις θα μπορούσε να διατυπώσει ο κόσμος της εργασίας σε επιμέρους διαπιστώσεις της, είναι βέβαιο ότι δεν επιβεβαίωσε τις προσδοκίες επιχειρηματικών κύκλων - και όχι μόνο – για πλήρη «απελευθέρωση» των ομαδικών απολύσεων.

Το Δικαστήριο εξετάζοντας την συμβατότητα της εθνικής ρύθμισης αφενός μεν με την κοινοτική Οδηγία για τις ομαδικές απολύσεις, αφετέρου δε με την προβλεπόμενη από την Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ελευθερία εγκατάστασης, κατέληξε εν ολίγοις στα ακόλουθα συμπεράσματα :
1) Η Οδηγία δεν αντιτίθεται κατ’ αρχήν σε εθνική νομοθετική ρύθμιση δυνάμει της οποίας η αρμόδια δημόσια αρχή έχει την εξουσία να μην εγκρίνει με αιτιολογημένη απόφασή της την εν όλω ή εν μέρει υλοποίηση των σχεδιαζομένων ομαδικών απολύσεων.
2) Δεν είναι αντίθετη στην ελευθερία εγκατάστασης νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία η εθνική αρχή έχει εξουσία ελέγχου του σχεδίου ομαδικών απολύσεων στο πλαίσιο της οποίας δύναται σε ορισμένες περιπτώσεις να εναντιώνεται σε τέτοιο σχέδιο για λόγους προστασίας των εργαζομένων και της απασχόλησης.
3) Αναφορικά με τα κριτήρια βάσει των οποίων αποφασίζει η εθνική αρχή την έγκριση ή μη έγκριση των ομαδικών απολύσεων σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, εκτός από το κριτήριο του «συμφέροντος της εθνικής οικονομίας» που κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον περιορισμό της επιχειρηματικής ελευθερίας ως συναπτόμενο με λόγους αμιγώς οικονομικής φύσης, τα άλλα δύο κριτήρια που προβλέπει η επίμαχη διάταξη, δηλαδή η «κατάσταση της επιχείρησης» και οι «συνθήκες της αγοράς εργασίας» σχετίζονται με την προστασία των εργαζομένων και της απασχόλησης και συνεπώς μπορούν να λαμβάνονται υπόψη από τον Υπουργό Εργασίας στο πλαίσιο του συστήματος ελέγχου των ομαδικών απολύσεων και εναντιώσεως σε αυτές. Ωστόσο, τα κριτήρια αυτά θα πρέπει, για να είναι συμβατά με το ενωσιακό δίκαιο, να διατυπώνονται στο νόμο πιο συγκεκριμένα και με μεγαλύτερη σαφήνεια ώστε να μπορεί ευχερώς να ελεγχθεί από τα εθνικά δικαστήρια η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας εκ μέρους της διοικητικής αρχής.
Συμπερασματικά : Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης διέψευσε τις προσδοκίες ή τα άλλοθι όσων ανέμεναν ότι με την εν λόγω απόφαση θα ανοίξει ο δρόμος για την «αναίμακτη» κατάργηση της διοικητικής διαδικασίας ελέγχου και έγκρισης των ομαδικών απολύσεων, περιοριζόμενο στην διαπίστωση ασυμβατότητας επιμέρους μόνο στοιχείων του συστήματος ουσιαστικού ελέγχου και εναντιώσεως της διοικητικής αρχής, τα οποία ο έλληνας νομοθέτης μπορεί ευχερώς να συγκεκριμενοποιήσει, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση, χωρίς να καταργήσει την εξουσία της δημόσιας αρχής να μην επιτρέπει ομαδικές απολύσεις
Κατά τα λοιπά, υπενθυμίζεται ότι στην περίπτωση των Τσιμέντων Χαλκίδας η εταιρία ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ έχει ήδη υλοποιήσει σταδιακά, κάνοντας χρήση του ποσοστό 5% μηνιαίως, το αρχικό της σχέδιο των ομαδικών απολύσεων των εργαζομένων της, οι οποίες έχουν κριθεί άκυρες από τα αρμόδια Δικαστήρια για λόγους ανεξάρτητους από την εθνική νομοθεσία περί ομαδικών απολύσεων.
Συνεπώς η απόφαση του Δικαστηρίου της Ε.Ε. δεν σχετίζεται με την ακύρωση των απολύσεων των εργαζομένων στα Τσιμέντα Χαλκίδας.