Βρισκεστε εδω : ΑΡΧΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΑ Επαναδιαπραγμάτευση ήτανε και πάει...

Επαναδιαπραγμάτευση ήτανε και πάει...

Με την επαναδιαπραγμάτευση των μνημονίων να βρίσκεται στο καλάθι των αχρήστων και με τη λογική ξεπουλάμε τώρα τη δημόσια περιουσία σε τιμή ευκαιρί­ας για να φτάσουμε τους στόχους που έχουν θέσει οι δανειστές μας ξεκινά το μακρύ ζεστό καλοκαίρι της κυβέρνη­σης Σαμαρά. Και γύρω τριγύρω εγχώ­ρια και ξένα «κοράκια» ετοιμάζονται να χτυπήσουν μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες με ευτελή ποσά ΔΕΚΟ, αε­ροδρόμια, λιμάνια και ακίνητα, αφού όλοι έχουν κατανοήσει ότι η χώρα πω­λείται σε τιμή ευκαιρίας.

H λογική του «δώσε και μένα μπάρμπα» επικρατεί σε όλο της το μεγαλείο, καθώς οι ξένοι ενδιαφερόμενοι... επενδυτές όχι μόνο διαμορφώνουν τις εξευτελιστικές τι­μές των ελληνικών «ασημικών», αλλά έχουν εξασφαλίσει, απ’ ό,τι φαίνεται, ότι η κυβέρνηση «εθνικής ευθύνης» θα προχωρήσει πάση θυσία τη διαδικασία του ξεπουλήματος. 

Και μόνο η φράση «βάλτε εμένα φυλακή» που είπε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στις προγραμματι­κές δηλώσεις, με αφορμή την απειλή του Αλέξη Τσίπρα ότι «κανείς δεν θα μείνει ατιμώρητος για το ξεπούλημα της χώρας», δείχνει πολλά, ενώ ακό­μα περισσότερα λέει η δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδά­κη γι’ αυτό το θέμα: «Εγώ θα πολιτευτώ σαν να είναι η τελευταία μου θητεία», είπε ο υπουργός απαντώντας στα περί εξεταστικών επιτροπών και πρόσθεσε: «Επομένως όλα αυτά με αφήνουν πα­γερά αδιάφορο. Θα κάνω αυτό που νο­μίζω σωστό, με βάση τη συνείδησή  μου και με βάση το συμφέρον της πατρίδας μου, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι». 

Οι δηλώσεις... αυτοθυσίας των κυ­βερνητικών στελεχών δείχνουν μόνο ένα πράγμα: Ότι και οι ίδιοι γνωρίζουν τον κίνδυνο που υπάρχει να ξεπουλη­θεί η χώρα αντί πινακίου φακής, αφού το τίμημα πολλών ΔΕΚΟ βρίσκεται σή­μερα στο χαμηλότερο δυνατό σημείο. Οι συνέπειες από μια τέτοια διαδικα­σία θα είναι ολέθριες για τη χώρα και οι εμπλεκόμενοι θα κατηγορηθούν από την αντιπολίτευση για εσχάτη προδο­σία. Γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε ακόμα και μέσα στην κυβέρνηση υπάρχουν δυο γραμμές. Η μία που τάσσεται υπέρ των αποκρατικοποιήσεων, όχι όμως του ξεπουλήματος της χώρας με γρή­γορους ρυθμούς, και η δεύτερη που θεωρεί ότι δεν υπάρχει χρόνος για κα­λύτερη διαπραγμάτευση και άρα άμε­σα θα πρέπει να δοθούν κάποιες ΔΕΚΟ που θεωρούνται ιδιαίτερα προβληματι­κές. 

Παρά τα όσα δραματικά λέει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, απέναντι στους στε­νούς του συνεργάτες εμφανίζεται ιδι­αίτερα προσεκτικός λέγοντάς τους ότι σε κάθε πώληση θα πρέπει να υπάρχει το μέγιστο όφελος για το Δημόσιο και την οικονομία. Φυσικά κάτι τέτοιο εί­ναι σχετικό, αφού όλοι γνωρίζουν πώς αποτιμώνται σήμερα οργανισμοί που στο παρελθόν υπήρξαν ιδιαίτερα κερ­δοφόροι. 

Η... μάχη της ΔΕΗ

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός πάντως επέλεξε να ξεκινήσει από τα δύσκο­λα και ειδικά με την ιδιωτικοποίηση τμημάτων της ΔΕΗ. Στη Βουλή μάλιστα αναφέρθηκε στον πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ Νίκο Φωτόπουλο, ταυτίζοντάς τον μάλιστα με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ επιτέθηκε «σε συντεχνίες που καθόριζαν μέχρι πρότινος το μέλλον της χώρας». Η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ στην απάντησή  της λέει ότι θα φθάσει ώς το μπλακ-άουτ, αν η κυβέρνηση προχωρήσει στα σχέδιά της, ενώ απείλησε με απεργιακές κινητο­ποιήσεις. 

«Σε έναν αγώνα χρησιμοποιούνται όλα τα νόμιμα όπλα και η απεργία είναι ένα νόμιμο και συνταγματικά κατοχυ­ρωμένο όπλο. Δεν είναι στόχος μας να ταλαιπωρήσουμε τον λαό, για ό,τι συμ­βεί δεν θα φταίμε εμείς που είμαστε αμυνόμενοι», δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ Ν. Φωτόπουλος και πρόσθεσε ότι «εάν ο κ. Σαμαράς μας αποδείξει ότι οι καταναλωτές μετά την πώληση θα έχουν φθηνό ρεύμα, ας γίνει η απο­κρατικοποίηση σήμερα, αλλά δεν μπο­ρούν και ούτε θα μπορέσουν να μας το αποδείξουν ποτέ». 

Υπάρχουν πάντως και κυβερνητικά στελέχη που θεωρούν ότι η επιθετική στάση μόνο να περιπλέξει τα πράγ­ματα μπορεί και επισημαίνουν ότι δεν αποκλείεται να θέσει σε κίνδυνο και τη συνοχή της κυβέρνησης, δεδομένου ότι η ΔΗΜΑΡ θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση όταν η κυβέρνηση αποφα­σίσει να καταστείλει με δυναμικό τρό­πο τις κινητοποιήσεις των εργαζομέ­νων. Ακόμα εκφράζουν τον προβλημα­τισμό τους για το εάν ξένοι επενδυτές θα θελήσουν να μπουν σε περιπέτειες βλέποντας τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Θεωρούν δηλαδή ότι θα ήταν καλύτερα να ξεκινήσουν οι απο­κρατικοποιήσεις από επιχειρήσεις που βρίσκονται σε αδράνεια ή απασχολούν ελάχιστους εργαζόμενους παρά από τη ΔΕΗ, που είναι ένας νευραλγικός οργα­νισμός. 

Τα φιλέτα πάντως που κρέμονται στο τσιγκέλι του ξεπουλήματος είναι τα Κρα­τικά Λαχεία, το Ολυμπιακό Κέντροστο Μαρούσι, όπου στεγάζεται το Golden Hall, η ΔΕΠΑ, η Κασσιόπηστην Κέρκυ­ρα, η Αφάντου στη Ρόδο, ενώ θα ακο­λουθήσουν η ΕΥΔΑΠ, ο ΟΠΑΠ, η ΛΑΡΚΟ, τα Ελληνικά Πετρέλαια, η ΔΕΗ. Στις ζη­μιογόνες προς ξεπούλημα επιχειρήσεις η κυβέρνηση έχει εντάξει την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, τη ΔΩΔΩΝΗ, τη ΣΕΚΑΠ, την Ελληνική Βιομηχανία Οχη­μάτων και την Επιχείρηση Αστικών Συγκοινωνιών. Στη σειρά αναμένουν για ξεπούλημα η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιάκαι Θεσσαλονίκης και τα περιφερειακά αεροδρόμια. Με πιο απλά λόγια, δεν πρόκειται να μείνει τί­ποτε... Αυτός τουλάχιστον είναι ο στό­χος της κυβέρνησης, αλλά η υλοποίησή του, ευτυχώς για τη χώρα, προσκρούει στην ανικανότητά  της... 

Την ίδια στιγμή μπορεί ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας να τη γλίτω­σε φτηνά στο Eurogroup, αφού έκανε και με το παραπάνω το καλό και υπά­κουο παιδί μέσα στην κυβέρνηση, όμως υπήρξαν μουρμούρες για την παντελή έλλειψη αναφοράς στην επιμήκυνση του χρέους. 

Η δικαιολογία ότι η κυβέρνηση πρώ­τα πρέπει να δείξει τις προθέσεις της και από Σεπτέμβρη να ξεκινήσει την κατάθεση αιτημάτων που αφορούν τα μνημόνια βρίσκει στην πραγματικότητα λίγους υποστηρικτές μέσα στην κυβέρ­νηση, αφού πιστεύουν ότι μέχρι τότε δεν θα έχουν γίνει σπουδαία πράγματα και η Ελλάδα θα έχει χάσει τη μεγάλη ευκαιρία που τις έδωσαν οι εκλογές για να επιλύσει τα θέματά  της.